Sıcak
bir çay eşliğinde, günler öncesinden kalma temizlik kokusunu koklarken,diğer
odanın ışıgı aydınlatsın mekanı..gözün takılsın pencerenın camındaki lekeye
perdeler ardına kadar acıkken,ve incele aynı anda hırkandan uzayan
ipliği
Saatin kaç olduğunuda bilme,akşam televizyonda ne olduğunuda..elindeki kitaptaki karakterleri bezdirircesine yavaş oku
hikayeni.
Hatta delirdiğini düşün her şarkının her namenin huzur verdiğini
anladığın an..
.
Çünkü akabinde beyninin nasıl bu kadar boş kalabildiğine
şaşır.
Etrafındakilerin gölgelerini ayırt et.
Zor değil,
yalnız kal biraz
kendinle!
söylediklerini kulakların dinlesin
gördüklerini dudakların söylesin.
kendinle dertleş,
dünle veya yarınla değil, tam o anla bütünleş.
elif çetin
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder